آزمايشات برروي عسل طبق استاندارد 92:
اندازه گيري
درصد قندهاي احياء كننده
اسيديته
PH
تعيين
فعاليت دياستازي عسل
درصد مواد
معدني ( خاكستر )
تعيین
هيدروكسي متيل فورفورال
اندازه گيري
درصد ساكاروز
تعيين نسبت
فروكتوز به گلوكز
تست
دياستاز عسل باید مثبت باشد.
يعني عسل
حرارت نديده است.
فعاليت
دياستاز ( DN ) , يك فاكتور
كيفي است
كه در اثر
ماندگاري عسل و حرارت تغيير ميكند
و نشانگر
تازه بودن يا حرارت دادن عسل ميباشد.
حداقل
استاندارد ميزان فعاليت دياستاز 8 است .
تست
هيدروكسي متيل فورفورال(HMF) باید مثبت باشد.
يعني اينكه
قند مصنوعي نداشته و از خلوص بالايي برخوردار است.
فاكتور اصلي
در تعيين كيفيت عسل و عامل نشان دهنده حرارت ديدگي عسل ميباشد .
در عسل هاي
تازه ، عملاً هيدروكسي متيل فورفورال (HMF ) وجود ندارد.
اما با
ماندن عسل در آن
ايجاد شده و بتدريج افزايش مي يابد
و بستگي به PH عسل و درجه
حرارت محل ذخيره كردن دارد.
حداكثر
ميزان پذيرفته شده HMF توسط كدكس 60 ميلي گرم در كيلوگرم است.
ذخيره عسل
در كشورهاي گرمسير باعث افزايش HMF ميشود.
لذا پيشنهاد
افزايش ميزان حداكثر گرديده است .
آخرين
پيشنهاد داده شده توسط اتحاديه اروپا
ميزان
استاندارد حداكثر 40 ميلي گرم در كيلوگرم ميباشد.
يك راه حل ممكن براي اين فاكتور كيفي , ارايه يك استاندارد منطقه اي ميباشد.
نسبت
فروكتوز به گلوكز و درصد ساكاروز عسل باید مثبت باشد.
يعني اينكه
زنبورها از گل تغذيه كرده اند.

فاكتورهاي كيفي فوق استاندارد:
تعدادي معيار كيفي مفيد ,علاوه بر مقررات معمول بين المللي ,
وجود دارد
كه براي تعيين كيفيت عسل بكار ميرود.
فعاليت انورتاز:
اين آنزيم اختصاصاً به حرارت و ذخيره سازي عسل حساس ميباشد
و بعنوان
معيار تازگي عسل شناخته ميشود.
براي عسل
تازه و حرارت نديده عدد انورتاز 10 پيشنهاد گرديده
و براي عسل
هايي كه داراي فعاليت آنزيمي پايين ميباشند
عدد انورتاز
بيش از 4 تعيين شده است.
اگر چه
فعاليت انورتاز همانند دياستاز از نظر طبيعي تفاوت زيادي ميكند.
ولي اثر آن
در تعيين كيفيت عسل ثابت شده است.
استاندارد
تازگي عسل در استانداردهاي عسل
و اتحاديه
هاي زنبورداران آلمان و بلژيك مورد استفاده ميباشد.